column

Ineens een heel ander leven

Ineens leven we in een ongekende situatie. Wat begon met vaker en beter handen wassen, ging via geen handen meer geven naar zoveel mogelijk thuisblijven en minimaal anderhalve meter afstand houden. Een Pandemie. Ik zou er echt nooit aan gedacht hebben dat we daar in zouden belanden. Natuurlijk waren er berichten in de krant over het leven in een steeds afgeslotener Wuhan. Maar het leek me toch iets van daar, China. Niet voor hier. Hoe dom. Natuurlijk, in de globale wereld zijn we allemaal verbonden. En zeker wij, in ons land, met onze open economie. Dus het kon niet anders dan ook naar ons komen. En dat deed het ook.

Toen de ernst van de situatie duidelijk werd, hebben we binnen Ymere een speciaal coronateam gevormd. Dat heeft als doel om ervoor te zorgen dat we op een veilige manier toch zoveel mogelijk kunnen doorwerken. Een belangrijke prioriteit daarbij is natuurlijk om er ondanks de beperkingen zo veel mogelijk te blijven zijn voor onze huurders. Vanzelfsprekend staat de gezondheid van onze huurders en onze medewerkers daarbij voorop. Dus doen we verhuringen digitaal, met videobezichtigingen en gaat ook al het andere contact waar het kan digitaal. Reparaties die niet kunnen wachten gaan natuurlijk door. Waar we aan huis komen, zorgen we ervoor dat we voldoende afstand houden. Gepland onderhoud binnen de woning verschuiven we naar werk aan de buitenkant. Op die manier kunnen we toch blijven doorwerken, al gaat het natuurlijk wel moeilijker. Gelukkig merken we veel begrip van onze huurders en waardering dat we doen wat we kunnen.
 
Deze crisis heeft een diepe impact op ons leven. Dat geldt echt voor iedereen. Mijn gedachten zijn deze dagen in het bijzonder bij zorgverleners, kwetsbare ouderen en eenzamen. De zorgverleners zijn in deze tijden een reddingsboei. In alle media verschijnen mooie verhalen over hoe zij doorbuffelen. Met gevaar voor eigen gezondheid. Dat verdient enorm veel respect en bewondering. Hulde!
 
Voor kwetsbare ouderen is het contact met de buitenwereld grotendeels afgesloten. Dat is enorm heftig. Zowel voor henzelf als voor hun naasten. Natuurlijk komt ook hier de digitale wereld te hulp en dat is prachtig, maar het kan niet de plek innemen van een knuffel of het vasthouden van een hand. Iedereen die met deze situatie te maken heeft, wil ik veel sterkte wensen.
 
De huidige situatie maakt dat we allemaal worden beperkt in onze sociale contacten. Dat doet je des te meer beseffen hoe moeilijk het moet zijn als je al eenzaam was. Weliswaar mag je als je gezond bent gelukkig nog naar buiten, zodat het wandelingetje nog kan. En de winkels zijn gelukkig open, zodat ook het praatje met de kassière nog kan, ook al is het achter een plastic scherm. Maar schraler is het natuurlijk wel. Laten we allemaal de eenzame mensen steunen waar we dat kunnen. Een kaartje in de bus, een praatje op veilige afstand aan de deur. Kleine dingen kunnen nu het verschil maken.
 
Deze tijd is voor iedereen zwaar. Ga er maar aanstaan: thuis digitaal zoveel mogelijk doorwerken terwijl de kinderen rondrennen of ‘thuis naar school’ gaan. En ook als je niet (meer) werkt, ben je nu afgesloten van de sociale contacten die het leven net even leuker maken. Vrienden, sportclubs, de buurtkamer. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje: teruggeworpen op ons thuis. En met al dat thuiswerken en thuisblijven zijn we allemaal veel meer in onze directe woonomgeving dan anders. Helaas kan dat natuurlijk ook tot meer overlast leiden. Meer rennen en herrie van kinderen, meer geluiden van buren. We zullen in deze vreemde tijden moeten proberen een beetje extra tolerant te zijn voor elkaar. Het is niet voor altijd.
 
En natuurlijk merkt een deel van onze huurders de huidige situatie ook in zijn inkomen. Zzp-ers bijvoorbeeld en sommige huurders van bedrijfsruimte. Gelukkig heeft de overheid voor hen steunmaatregelen genomen. Waar nodig en mogelijk proberen wij te helpen met aanvullend maatwerk.
 
We zouden het bijna vergeten, maar er was ook nog een tijd vóór corona. In het voorjaar brengen we altijd ons jaarverslag uit. Daarmee kijken we terug naar het jaar dat achter ons ligt. 2019 was voor Ymere een goed jaar waarin we veel gedaan hebben. De woningnood in onze regio blijft groot. We zijn er dan ook trots op dat we bijna 300 betaalbare nieuwe woningen opleverden en er bijna 500 in aanbouw namen. Daarnaast investeerden we fors in het verbeteren en verduurzamen van onze woningen en wisten we tegelijkertijd de huren betaalbaar te houden. Bovendien gaf u door middel van onze maatschappelijke visitatie aan dat u prettig met ons samenwerkt en onze maatschappelijke prestaties waardeert. Daar zijn we blij om. En natuurlijk zijn er ook leerpunten. Die pakken we aan.
 
Uit ons jaarverslag blijkt dat we een solide financiële positie hebben. Zeker in een tijd als deze is het fijn dat we tegen een stootje kunnen. En o ja, u laat zich inmiddels natuurlijk al niet meer misleiden door de bizarre winst die we op papier maakten. Dat is ook dit jaar weer papieren rijkdom door stijging van de waarde van ons woningbezit, waar we geen cent van kunnen uitgeven.
 
Net als u hoop ik dat we zo snel mogelijk terug kunnen naar een leven waarin we er weer op uit kunnen en weer echt met elkaar kunnen samenleven. Want juist door deze situatie realiseren we ons hoezeer we als mensen sociale wezens zijn. We leven bij het contact met anderen, in het gezin, in de familie, met vrienden en ook op het werk. Deze gekke tijd doet ons beseffen hoe belangrijk gewone dagelijkse menselijke interactie is. En tot dat weer kan, slaan we ons er samen doorheen. Ook dat kunnen we!

Karin Laglas
Voorzitter directieraad Ymere

© Ymere

Delen